Ιο

___

" Έλεγε θα φύγουμε, πέρα μακριά θα πάμε
τίποτα εδώ, για μας δεν στέκει
Έλεγε θα δούμε θάλασσα από ψηλά, σε βουνά θα ανέβουμε, τα δάση είν' το σπίτι μας και τα νερά το εξοχικό μας
Έλεγε τον καθρέφτη μου πως ζήλευε, τις ώρες που αντί γι' αυτόν εκείνος με κοιτούσε
Εκεί που θα πάμε έλεγε, να δημιουργήσουμε θα μπορούμε
Η δική μας κοινωνία δεν θα βλάπτει πια, να υπάρχει θα μπορεί έλεγε
Έλεγε θα πάψουμε να παρασιτούμε, έλεγε δεν θα προκαλεί φθορά στη φύση η ύπαρξη μας
Θα μας θέλουν έλεγε, θα βρούμε έλεγε, κι εμείς το κομμάτι αυτό της γης που για μας θα είναι. Έτσι έλεγε. Πρίν εξασθενήσει. Ήξερε πώς να φύγουμε δεν μπορούμε. Ήξερε πως, ο αέρας εδώ μας έφερε. Ήξερε, πως απλά ένα στέλεχος είναι ο ίδιος, μιας επιδημίας.
Αντιγραφή, ήξερε, μεταγραφή, κι ίσως καμία φορά μετάφραση, ότι κατάλαβαν για μας όταν μας γνώρισαν. Κι ύστερα θάνατο. Τόσο δα μικρά ήξερε πως ήμασταν. Τόσο δα..
Κι όμως να φύγουμε, ποτέ μονάχοι μας δεν καταφέραμε. Όλοι μαζί, εμείς οι υπάρξεις αυτού του κόσμου να υπάρχουμε, δεν μπορούμε.
Κι εγώ αδυνατώ, λυπάμαι που να φύγω δεν μπορώ. Άλλο το σώμα ετούτο να ξεγελάσω δεν μπορώ. Ίσως αν είχα νοημοσύνη... Ίσως... να φύγω θα μπορούσα. "

Τούτο είδα στ όνειρο, το βράδυ, να λέει και να κλαίει ένα μοναχό του κύτταρο.

Βάτον

___

Αν ξέρατε πόσα χρόνια επιθυμούσα σε αυτό το σημείο να φθάσω, δε θα μου δίνατε το λόγο... Η ψυχή μου έχει διατηρήσει όλες τις σημειώσεις που κρατούσα από την πρώτη μέρα της σιωπής.
Η αναίρεση των συναισθημάτων μου, ένα από τα πιο δύσκολα και τρομακτικά έργα μου, βεβήλωσε ξενδιάντροπα το σώμα του μυαλού μου κι αυτό είχε σαν αποτέλεσμα μια κυνική προς εσάς συμπεριφορά . Έπρεπε γιατί επιβαλλόταν από τις περιστάσεις. Τις κοινωνικές περιστάσεις. Μιλάτε για αγάπη, λέτε "σε νιώθω", τρέχετε να προλάβετε ότι ήδη έχει συμβεί ... κι ύστερα πιέζετε τον εαυτό σας να κατηγορήσει τις αδυναμίες σας για να βρείτε επιτέλους τη δύναμη που ζητάτε. Ανήκετε σε ένα είδος που μάχεται για να επιβιώσει. Θεωρείτε μαγιά ότι δεν απαιτεί αγώνα για να κερδίσει. Ξεχνάτε το πόσο εύκολα μια εξαγορά υφίσταται, κι αυτό με κάνει να υποτιμώ τη νοημοσύνη και να χαρίζω ελπίδες σε κείνους που μεθόδους ελέγχου αναζητούν.
Νιώθω το τέρας, ίσως, να είμαι για τους ρομαντικούς εγώ το τέρας όταν μιλώ. Η σιωπή  επιθυμεί, επιθυμεί, θέλει να επανέλθει ... θα ...θα ... θα ... αργότερα

Μυρέτα

____

Προσπαθούσαν να την καταλάβουν,
φτερά
απόρρητο φρούριο εκείνη
δίχως να 'χει τις ίδιες έγνοιες, αναζητούσε λέξεις συγκεκριμένης μήτρας, λέξεις διφορούμενες, με μύρα καλλωπισμένες
Για να μπορέσει κι αυτή να πει "καταλαβαίνω",
Όταν δεν τα κατάφερνε,
ψυχωτικά ακολουθούσε με το βλέμμα τις κινήσεις,
φυγάδευε σκέψεις,
έσβηνε τον ήχο από τα αυτιά της,
έτρωγε τις κραυγές της
Ήταν περιζήτητη, όπως ήθελαν
γιατί είχε το χρώμα που αγαπούσαν
[...]

13/11/2018, Αθήνα

Ορέστης

___

Ασώματα άσματα, ακούστηκαν
πίστευε η σοφία ότι μετέφεραν την ουσία της
Ο λόγος εξιλεωμένος, αναζητούσε τη φήμη της φωτιάς
"με λένε Αφροδίτη" είπε εκείνη
ύστερα ένιωσε ένα δάκρυ του ουρανού να κυλά στο κορμί της
λίγο πριν παθιασμένα παλέψει
ζωντανή για να μείνει
στην αγκαλιά της στεριάς
Η μάχη αδυσώπητη, για χαμένη από την αρχή την είχε
ο άνεμος σε αποχή, είχε χορτάσει βιασμό, έρωτα, πίεση, παιχνίδι
του αρκούσε να τη βλέπει να αργοσβήνει, τη μαύρη γη, γέννημα θρέμμα της καμένης φύσης, τη νόθα κόρη του, μικρή θα τη κρατούσε, θα την άφηνε να πεθάνει
μην τον μολύνει, ήθελε
ξεμυάλισε τα δάκρυα του ουρανού, μετά τη πρώτη μάχη, κι ενώ η "Αφροδίτη" της φωτιάς, ξεμαλλιαζόταν, εκείνος ατάραχα το αύριο ονειρευόταν .
Μην πουν πως φταίει, είπε πως έφταιξε το πάθος ...

Μαρία

___

 Ο κόσμος είναι γεμάτος μικρόψυχες ανωμαλίες, εσύ όμως γιατί να ασχοληθείς με αυτές ενώ μπορείς να ασχοληθείς με κάτι υπέροχα όμορφα "τριανταφυλλάκια"!; εφόσον δεν σου παρέχουν ωφελεί, ή δεν είναι ο ρόλος σου αυτός, κι από τη στιγμή που δεν μπορείς να αρθρώσεις κι ορθό με επιχειρήματα "πολίτικο", κοινωνικό, και άλλα λόγο ... Παπάτζες αναπαράγεις, όταν το κάνεις. Και κάτι ακόμη, τις έχουμε ξανά ακούσει, δεν είναι η πρώτης φορά. Μα φυσικά όπως ξέρεις, έχεις το δικαίωμα να λες "ότι θες", το ίδιο κι εγώ

Γιούλη

___

"εγώ που με βλέπεις είμαι ο μόνος άνθρωπος στην Ελλάδα που 'χω στο όνομα μου πυρηνικά όπλα στην Ρωσία... Αλλά εγώ δεν είμαι από τους άλλους, δεν εξαγοράζομαι με βότκες και γυναίκες. εγώ είμαι υπέρ της ειρήνης. Είμαι ο μόνος. Με έχουν για σχιζοφρενή, μα οι περισσότεροι Ρώσοι και Αμερικανοί είναι στην πραγματικότητα σχιζοφρενείς. Κομμουνιστές λένε ...σιγά μην είναι . Εγώ είμαι ... Αλλά οι άλλοι ότι να 'ναι. "

Ότι μπόρεσα να συγκρατήσω αυτολεξεί από τον μονόλογο ενός κυρίου, σε εμένα τα μίλησε, αλήθεια, λίγο πριν φτάσουμε στον σταθμό. Πρέπει να εξασκήσω τη μνήμη μου.  Διάλογος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί, μια και ο μόνος λόγος μου ήταν μια καταφατική κίνηση του κεφαλιού μου, σαν να εξασκώ την άσκηση "αριστερό αυτί στον αριστερό ώμο, κεφάλι στο κέντρο, εκπνοή εισπνοή " ένα πράγμα.  Απλά, λίγο πριν σηκωθώ τον κοίταξα, αφού στεκόταν σαν πελεκάνος με το πέλμα του ενός ποδιού του ακουμπισμένο στο σιδερένιο χώρισμα της εισόδου του βαγονιού, και με ένα τσιγάρο στο στόμα. Προέκυψε κι είχαμε "αη κοντακτ". Έτσι ξεκίνησε να μου μιλά. Ύστερα όταν φτάσαμε στον σταθμό, καθώς άνοιγαν οι πόρτες του βαγονιού άναψε το τσιγάρο και συνέχισε το δρόμο του. ενώ από τα μεγάφωνα η εκφωνήτρια έλεγε το γνωστό ποιηματάκι με το απαγορευτικό περί καπνίσματος. Τελικά, κάποιοι θέλουν περισσότερα απ' όσα μπορούν να έχουν, γι' αυτό πείθουν τους εαυτούς τους ότι τα έχουν, αργότερα προσπαθούν να πείσουν τους άλλους, ή μαθαίνουν τρόπους για να διώχνουν τους άλλους και τους αξιοποιούν. τζιζ 

Τέλης

___

Η σύνδεση των λέξεων εντός του νου, αδιαφορεί για τη καταγραφή της. Καθώς εντός αυτού του γραπτού μετατρέπεται κι αυτή σε υποκείμενο, μπορεί να έχει συναισθήματα. Την ύπαρξη τους την οφείλει στη δημιουργό της... που της χάρισε την ελευθερία να την κινητοποιεί αυτή όταν επιθυμεί να καταγράφει.. ξέροντας πως υφίσταται ...

ήθελα να πω ... κάτι